ما نیز برفتیم، خدا یار شما باد!

شیرین عبادی از جمله نخستین زنان ایرانی است که در دوره قبل از انقلاب اسلامی به مقام قضاوت منصوب شد.

وی در سال 1326 در شهر همدان به دنیا آمد و برای تحصیل در رشته حقوق قضایی وارد دانشگاه تهران شد.

خانم عبادی پس از دریافت لیسانس قضایی به استخدام دادگستری در آمد و تا مقام قضاوت ترقی کرد.

در پی وقوع انقلاب اسلامی در ایران و تغییرات در نظام قضایی، از جمله ممنوعیت قضاوت زنان، وی از این سمت کنار گذاشته شد و به وکالت دادگستری و تدریس در دانشگاه روی آورد و تحقیقات گسترده ای را در جنبه های مختلف حقوقی انجام داد و منتشر کرد.

از جمله پژوهش های حقوقی وی می توان به "حقوق کودک" اشاره کرد که از سوی صندوق کودکان سازمان ملل متحد - یونیسف - ترجمه و چاپ شده است.

برندگان صلح نوبل در پنج سال اخیر

2002 - جیمی کارتر رییس جمهوری سابق آمریکا 2001 - کوفی عنان دبیرکل سازمان ملل متحد 2000 - کیم دائه جونگ رییس جمهوری سابق کره جنوبی 1999 - سازمان پزشکان بدون مرز 1998 - دیوید تریمبل و جان هیوم از ایرلند شمالی

خانم عبادی مجموعه کتاب هایی را هم در زمینه حقوق حرفه ای منتشر کرده است که به قوانین ایران در زمینه های مختلف می پردازد.

این مجموعه شامل کتاب های "حقوق ادبی و هنری"، "حقوق پزشکی"، "حقوق معماری" و "حقوق پناهندگان" است.

هدف از انتشار این مجموعه آشنا کردن مردم عادی با حقوق خود در قالب قوانین و مقررات ایران بوده است و به همین جهت، این مجموعه را می توان خدمتی ارجمند به تواناسازی مردم در دفاع از حقوق خود دانست.

"تاریخچه اسناد حقوق بشر در ایران" نیز از جمله آثار دیگر خانم عبادی است.

وی مقالات متعددی نیز در زمینه های گوناگون، به خصوص حقوق زن و کودک، در نشریات مختلف به چاپ رسانده است.

خانم عبادی در جریان فعالیت قضایی خود پس از انقلاب به عنوان وکیل مدافع گروهی از مخالفان در جمهوری اسلامی نیز فعالیت داشته است.

همچنین، به گزارش خبرنگار بی بی سی در تهران، سه سال قبل وی به اتهام توزیع نوار ویدیویی حاوی اعترافات یک فرد وابسته به گروه های محافظه کار بازداشت و محاکمه شد.

در این نوار، ادعا شده بود که رهبران برجسته جناح محافظه کار حمله به شخصیت ها و گردهمایی های طرفداران اصلاحات را سازمان می دهند.

در مقابل، فعالیت خانم عبادی در زمینه دفاع از حقوق بشر باعث شناسایی خدمات وی از سوی سازمان های مدافع حقوق بشر در جهان و اعطای جوایزی به وی شده است.

خانم عبادی در حال حاضر در قالب یک سازمان غیر دولتی برای دفاع از حقوق بشر در ایران فعالیت دارد. (منبع: بی‌بی‌سی!)

ما نادانانیم؛ به پا دارندگان نومیدی!
بی‌چارگان فرومایه‌ی عاشق؛
که عشق را به پوچ‌ترین بهانه‌های ابتذال،
گندآلود می‌کنیم..
که وهم را،
              ــ اگرچه آگاه و بینا ــ
در گورستان اندیشه‌مان می‌پروریم..


ما سراپا تعفن مرگ‌ایم؛
مرگی کوچک‌وار که چنان مرگی
حتی دمی ناچیز از زندگانی را سزاوار نمی‌تواند بود

***
باید کمی استراحت کنم اما نمی‌دانم چگونه! نمی‌دانم چگونه امان یابم از دست آزار دهندگان و بداندیشان؛ اما به هر رو آن‌قدر تاب و توانم را گرفته که دیگر حتی واژه‌ای بی‌معنا نیز نمی‌توانم نگاشت...
چند روزی به مرخصی می‌روم!

در نخستین روز یکی از پاییزهای
 ایرانی، کودکی به دنیا آمد که بعدها آوازه‌خوان نام‌آوری شد. اما همیشه فکر می‌کنم صدای شجریان هنگام به دنیا آمدن و در اولین روزهای حیات، هنگامی که می‌گریست یا هر آوای بی‌معنایی از حنجره‌اش بیرون می‌آمد، چگونه بود!!





به زودی خلاصه‌ای از زندگی، آثار و شرح حال استاد را به کمک یکی از دوستان عزیزم خواهم نوشت!