اعصابم خیلی خورده. پیرهنم رو در میارم. یه نوار میذارم و روی تختم دراز می‌کشم. ملافه آبی رو می‌کشم روم. برمی‌گردم رو به دیوار، بی‌هدف نگاهش می‌کنم. یه کم زور می‌زنم که بخوابم. صدای نوار نمی‌ذاره. خاموشش می‌کنم. دوباره سعی می‌کنم بخوابم. چشمامو می‌بندم.. خوابم نمی‌بره. صدای تیک تاک ساعت میره رو اعصابم؛
تیک تیک، تاک تاک، تیک تیک، تاک تاک، تیک تیک، تاک تاک، تیک تیک...
همونجوری روی تختم وول می‌خورم. اعصابم خیلی خورده. برمی‌گردم به طرف دیوار، بی‌هدف نگاش می‌کنم. دوباره زور می‌زنم که بخوابم. صدای سعید که داره کاراشو انجام میده، نمی‌ذاره. سرش داد می‌زنم. عصبانی‌ میشه و سر و صدای کارشو بیشتر می‌کنه! وقتی میخواد از کنار تختم رد بشه یه لگد به پاش می‌زنم. بر میگرده و نگام می‌کنه، زیر زبونی یه چیزی میگه و میره.
اعصابم خیلی خورده. می‌خوام بخوابم ولی نمیشه. شایدم اصلا خوابم نمیاد. خودمم نمی‌دونم...
چشمامو محکم میذارم رو هم. دندونامو فشار میدم. توی تختم وول می‌خورم. خوابم نمی‌بره. فکرای مسخره می‌کنم. به چن‌تا روش خودکشی فکر می‌کنم.
صدای تلویزیون از پایین میاد. نمی‌ذاره بخوابم. ملافه‌رو پس می‌زنم. هوا گرمه. دستامو میذارم زیر سرم و خیره می‌شم به سقف..
اعصابم خیلی خورده. آخرشم نتونستم بخوابم.

                                                                            ۱۷/۱۰/۱۳۸۱