دیروز و پریروز جهان، روز مادر را جشن گرفت در حالی که در این نقطه از جهان، مادری به خاطر ستمی که بر فرزندش می رود، در بستر بیماری است. مطلع شدم که خجسته کیا، مادر رامین جهانبگلو که انسانی است سرشار از انرژی و انگیزه های انسانی، در بخش سی سی یو یکی از بیمارستانهای تهران بستری شده است. خجسته کیا یکی از پیشروان تئاتر خیابانی است، او یکی از هزاران انسان نیکوکار و خیّری است که گاه و بیگاه به مراکز بهزیستی، انجمنهای خیریه و خانه های سالمندان سر می زند و از آنان دلجویی می کند. خجسته کیا یک نمایشنامه نویس است. علاوه بر آن مطالعه بسیار خوبی در زمینه اساطیر هندی دارد و به اصول گیاهخواری و سلامت روح و جسم آشنا است. هرچند که سنی از او گذشته، اما همیشه سرحال و پرنشاط و فعال برای اصلاح راستین جامعه خویش می کوشد. خجسته کیا علاوه بر آن مترجم برخی از آثار رامین نیز هست؛ از جمله اثر بزرگ و تاریخی: «در جستجوی آزادی؛ گفت و گوی رامین جهانبگلو با آیزایا برلین» که به چهارده زبان زنده دنیا ترجمه شده و در فرانسه و برخی کشورهای اروپایی بیشتر از ایران فروش رفته است. (مگر آنکه آنان قدر ما را بدانند!)

خجسته کیا انسانی است پر از خاطره و تجربه؛ روزگار کودکی و نوجوانی و جوانی او در کوچه پس کوچه های فرانسه و دویدن در پی روشنفکرانی چون سارتر و هنرمندانی چون پیکاسو سپری شده است و روزگار میان سالی اش در زندگی مشترک با یکی از سترگ ترین اندیشه ورزان این مرز و بوم یعنی امیر حسین جهانبگلو گذشته است. او به خاطر دارد محافلی را که در آن زمان روشنفکران گرد هم می آمدند و در باب مباحث فکری و فلسفی به گفت و گو می نشستند و یکی از معروف ترین این محافل، نشستهایی بود که علاوه بر امیرحسین جهانبگلو (نخستین کسی که نظریه سیستمها را در ایران معرفی کرد) احمد فردید، داریوش شایگان، داریوش آشوری و بسیاری دیگر هم در آن حضور داشتند. از همین رو خجسته کیا یک تاریخ فرهنگی است! اکنون او به خاطر نگرانی از وضعیت فرزندش، رامین، روانه بیمارستان شده است. چه می توان کرد جز آنکه برای بازیافتن سلامتی اش، دعا کنیم؟