یکپارچه نگهداشتن یک کشور مآلاً موقعی امکانپذیر خواهد بود که اکثریت ساکنان آن کشور دولت را به عنوان نگهدارنده مشروع و برحق قدرت و اختیارات، مرجع صحیح و شایسته برای قانونگذاری و اتخاذ تصمیمات اجتماعی بشناسند. |
ایمانوئل والرشتاین |
*** |
اصولا همبستگی و انسجام ملی نمیتواند صرفاً به شکل حکومت مرتبط باشد. یک کشور پادشاهی، آریستوکراتیک یا دموکراتیک، فارغ از ساختار سیاسی حاکم بر آن میتواند منسجم یا آشفته باشد. در واقع مشکلات بسیاری از دولتها در نابرخورداری از مقبولیت عموم، به فرم سیاسی آن باز نمیگردد، بلکه به نحوه تدارک و اعمال سیاست قدرت بستگی دارد. در این معنا، یک کشور با شکل حکومت دموکراتیک ممکن است به واسطه نوع استفاده از قدرت، عملا روح دموکراتیک خود را از دست دهد و در مقابل، یک ساخت پادشاهی نیز با سلوکی که در برخورد با مردم برمیگزیند موجبات رضایت و بقا را – توأمان – برای خود فراهم میسازد. |
در اینجا دیگر، مبنای شناسایی نه فرم سیاسی اعلامشده، بلکه «احساس» مردم در قبال حاکمانشان خواهد بود. |
*** |
یادآوری ضروری: در چند یادداشت اخیر، بخش نظرات را حذف کرده بودم. همچنین چند روزی است که نظرات بعد از تأیید من منتشر میشوند. باید به دوستان و خوانندگان بسیار ارجمند و فاضلی که گوشه چشمی هم به این گوشه دارند یادآوری کنم که علت این کار اولا شیوع تبلیغات مجازی در بخش نظرات وبلاگها بود و در ثانی شیطنت برخی که میخواهند با درج نظرات توهینآمیز مسئله ایجاد کنند. و الا بنده نیازمند دیدگاههای ارزشمند تمام خوانندگان عزیز هستم و دیدن نظرات شما مرا شادمان و امیدوار میکند. |