اخبار تایید نشده‌ای حاکی از فوت رئیس
دولت مستقل فلسطین و مبارز نستوه یاسر عرفات است. عده‌ای دلیل عدم اعلام خبر را قطعی شدن محل دفن این انسان بزرگ‌منش و والا می‌دانند. خبرها فعلا ضد و نقیض‌اند؛ برخی از وخامت اوضاع او و برخی از رو به بهبود بودن او می‌گویند. اما به نظر می‌رسد عرفات کهن‌سال که عمر خود را برای برقراری صلح در فلسطین صرف کرد کالبد جسمانی را رها کرده تا پس از سالها دمی بیاساید!
او ۶۰ سال پیش دریافت که راه نجات فلسطین سنگ و بطری آتشین نیست و تنها از طریق مذاکرات صلح و سازش می‌توان آرامشی برقرار کرد.
به هر حال روحش شاد و روانش آرام باد.
ظاهرا او مدتی بود که از بیماری سرطان معده رنج می‌برد. مرگ او برای فلسطینیان ضایعه‌ بزرگی است چرا که صبورترین عضو اجتماع‌شان را از دست داده‌اند؛ یادم می‌آید در مصاحبه‌ای که یکبار روزنامه زن با همسر عرفات انجام داده بود خواندم:
اگر در نیمه‌های شب از بلندای تپه‌های غزه فلسطین را بنگری، تنها یک چراغ را روشن خواهی دید و آن چراغ اتاق عرفات است که در آن به کار و اندیشه درباره سرنوشت فلسطینیان می‌پردازد.
اکنون دیگر آن چراغ خاموش است و دیگر کسی پیدا نخواهد شد که نیمه‌های شب، چراغ آزادی و استقلال فلسطین را روشن نگاه دارد.
*************************************************************
نگاهی به زندگی و فعالیتهای یاسر عرفات
«هنگامی که نزدیک به نیم قرن پیش یاسر عرفات ۲۷ ساله برای اولین بار با چفیه وارد کنگره بین المللی دانشجویان در چکسلواکی (سابق) شد تا از به رسمیت شناخته شدن حق عضویت کشور فلسطین اطمینان حاصل کند، شاید خود نیز تصور نمی کرد که همان چفیه برای نسل های بعد از او به یک سمبل پیکار مبدل شود.
یک دهه بعد از کنگره پراگ، در ۱۹۶۵ آقای عرفات گروه چریکی ٍٍٍِِ«فتح» را پایه گذاری کرد. سه سال از پس از آن فتح و ساف بهم پیوستند و یکسال بعد در سال ۱۹۶۹ یاسر عرفات که خود را در رأس مبارزات فلسطینی ها جای داده بود سرانجام به ریاست ساف برگزیده شد.
"ساف" پیش از عرفات سازمانی نشأت گرفته از اتحادیه عرب، تحت تأثیر ایدئولوژی پان عربیسم و کاریزمای جمال عبدالناصر – رهبر فقید مصر -- بود، سازمانی که در عمل کاری بجز صدور بیانیه های همدردی و اعلامیه های شدیداللحن علیه اسراییل نداشت. اما با رهبری عرفات (و با افول ناصر بعد از جنگ شش روزه ۱۹۶۷) مبدل به یک سازمان ناسیونالیست فلسطینی شد؛ سازمانی که با فعالیت های رهبر جدید خود جنبشی شد ملی، فراگیر و پرحضور در عرصه سیاست و اجتماعی فلسطین.
سخنرانی یاسر عرفات در سازمان ملل به تاریخ ۱۳ نوامبر ۱۹۷۳ نقطه عطفی بود که جهانیان را با روایت دیگری از تقابل اعراب و اسراییل آشنا کرد. پس از حمله ارتش اسراییل به لبنان در سال ۱۹۸۲ که به هدف نابودی "ساف" صورت گرفته بود، عرفات (که اکنون به تونس رفته بود)، "ساف" و سرنوشت فلسطینیها به موضوع مورد توجه افکار عمومی جهان مبدل شد.
در سالهای پایانی دهه هشتاد و سالهای آغازین دهه نود میلادی، یاسر عرفات هویت چریکی خود را با مشخصه های یک رهبر سیاسی عوض کرده بود. این در حالی بود که جان به در بردن از نقشه های ترور و حوادث پیاپی، به عرفات شصت ساله وجهی اسطوره ای بخشیده بود. او که در ۱۹۸۸ مبارزه مسلحانه علیه اسراییل را رها کرده و گفتگو را به رسمیت شناخته بود، در سپتامبر ۱۹۹۳ معاهده اسلو را امضا کرد و در کاخ سفید با اسحاق رابین نخست وزیر وقت اسراییل دست داد تا پدیدآورنده یکی از تاریخی ترین لحظه های پایان قرن بیستم باشد.
یکم ژوئیه ۱۹۹۴، یاسر عرفات پس از ۲۶ سال به سر بردن در تبعید به اراضی فلسطینی بازگشت تا دو سال بعد در اولین انتخابات سراسری به رهبری تشکیلات خودگردان فلسطینی بعنوان مقدمه کشور مستقل فلسطین برگزیده شود.
در سالهای پایانی قرن بیستم، با کمرنگ شدن تدریجی امید به یک صلح پایدار میان طرفین درگیر، یاسر عرفات به موضع سرسختانه تری روی آورد تا در حرکتی استراتژیک کماکان اعتبار و محبوبیت خود را به عنوان سردمدار مبارزه فلسطینیان حفظ کند. شکست اجلاس کمپ دیوید دوم و بازدید آریل شارون از دیوار مقدس بیت المقدس به فاصله کمتر از دو ماه از آن در تابستان سال ۲۰۰۰، موجب شد تا صلح فراموش و دومین انتفاضه فلسطینیان آغاز شود.
در سالهای اخیر با شعله ور شدن آتش خشونت، جنبش های افراطی تر مانند حماس به چیرگی بی چون و چرای عرفات در عرصه مبارزه و سیاست فلسطین پایان داده اند. حصر عرفات در مقر فرماندهی اش در رام الله که از سال ۲۰۰۲ آغاز شد موجبات انزوای بیشتر رهبر سازمان آزادیبخش فلسطین را فراهم آورد.
اینک طرح خروج یک جانبه آریل شارون در شرایطی تصویب می شود که اسراییلی ها و جورج دبلیو بوش، رئیس جمهور آمریکا، آقای عرفات را (کسی که برای اولین بار حق وجود اسراییل را به رسمیت شناخت) مانعی در راه صلح خاورمینه می خوانند.سمبل صلح یا خشونت، واقعیت این است که یاسر عرفات در طی نیم قرن مبارزه و فعالیت سیاسی خویش بیش از هرکس در رساندن روایت فلسطینیها به گوش جهانیان نقش بازی کرده است.
 مبارز یا سیاستمدار، صلح طلب یا جنگ طلب، عرفات همچون جمال عبدالناصر یا آیت الله خمینی نشانی است از یک دوره در تاریخ یک ملت که با پایان او به پایان می رسد.
 عرفات تصویری است غیرقابل جایگزین در حافظه تاریخی یک ملت که آیندگانش او را به قضاوت خواهند نشست. »(به نقل از BBC)